ทำไมถึงไม่เรียกว่า ยุคเย็นมากหรือยุคหนาว?
ฉันหมายถึง ทำไมต้องเรียกว่ายุคน้ำแข็ง?
ก็เพราะมันมีแต่น้ำแข็ง....อะสิ.
อะนะ มันก็แค่หนาวกว่ากันนิดหน่อย.
ช่วยด้วย. ช่วยด้วย.
เร็วน่ะ! เด็กๆ รีบไปเถอะ. เรากำลังเดินทางอยู่นะ.
แต่!.... แต่ว่า!... แต่ว่า พ่อครับ.
ไม่ต้อง แต่. เอาไว้เล่นทีหลัง.
ก็ได้. ไปกันเถอะ พรรคพวก.
แล้ว เอ๊ดดี้อยู่ไหน?
เขาบอกว่าใกล้จะค้นพบวิวัฒนาการครั้งยิ่งใหญ่.
จริงอะ?
ฉันกำลังบิน.
นั่นคงเป็นวิวัฒนาการ.
- ระวังหน่อยสิ. - นายกำลังไปผิดทาง.
แมมมอทบ้า.
อย่าทำตัวขวางโลกสิ. เอางวงของนายออกจากถนนหน่อย.
ถ้างวงฉันเล็กขนาดนั้น ฉันคงมองไม่เห็นมันหรอก เพื่อน.
ขอฉันพักหน่อย. เราวุ่นวายกันมาทั้งวันแล้ว.
ตามสบาย. ตามฝูงไปเลย.
มันคงจะเงียบกว่านี้ถ้าพวกนายไป.
ไปกันเถอะ ถ้าเขาอยากแข็งตายก็ตามใจเขา.
ตื่นแล้ว!. ตื่นแล้ว!.
สายตะวันโด่งแล้ว ทุกคน. หา!? แซ๊ค? มาร์แชลl?
บาร์ตี้? ลุงฟันกัส?
ไปไหนกันหมด? ไม่เอาน่าพวก_เดี๋ยวเราอพยพไม่ทันนะ
พวกนั้นไม่ยอมรอเลย. เป็น แบบนี้ทุกปี
ทำไมนะ? ไม่รักฉันกันเลย?
ไม่มีใครสนใจ สล็อตชื่อซิดเลยเหรอ?
ก็ได้ ฉันไปเองก็ได้.
แหยะ!.
พ่ออ้วน วันหลังอย่าทำเลอะเทอะอีกล่ะ.
โอ้ว! ยี้!. โอ๊ว!ย๊าก!.
ฉันไม่อยากเชื่อเลย. ต้นไม้เขียวชอุ่ม. แฟรงค์ นายเคยเห็นไม๊..?
- เอาเลย. ขุดสิ. - ดอก เดนเดไลน์.
- ฉันคิดว่าความหนาวทำลายมันหมดแล้ว. - ทั้งหมดนอกจากดอกนี้.
หยะแหยงจริงๆ... ฉันอยากจะ... ย๊ากส์!.
อยากจะพูดว่านี่ไม่ใช่วันที่ดีเลย. นายเข้าใจที่ฉันพูดมั๊ย เพื่อน?
ใช่ไม๊. คุณแรดสมองตีบ. นายเข้าใจหรือเปล่า?
เรื่องจริงนะ. ไม่ได้หรอก . นายอาจจะไม่เข้าใจที่ฉันพูด.
อาหย่อย.
ดอกเดนเดไลน์. คงจะเป็นดอกสุดท้ายของฤดู.
- คาลล์. - ใจเย็น แฟรงค์.
เขาทำลายสลัดของเรา.
ฉันผิดเอง. มันเป็นความผิดของฉัน. ให้ฉัน...
ไม่! ไม่! ไม่ได้ล้อเล่นนะ ให้ฉันจัดการเอง. นี่อะไร?
เมล็ดไฟน์. โอ! พระเจ้า. นี่ของโปรดของฉันเลย.
อร่อย. มันน่ากินนะ.
แต่ฉันไม่อยากกินคนเดียวหมด. นี่ ลองกินดูสิ.
อร่อย ใช่ไม๊? ท่าทางจะหิว.
เดี๋ยวนี้?
เดี๋ยวนี้.
- แกล้งทำเป็นว่าฉันไม่ได้อยู่นี่. - ฉันอยากจะอัดมันแรงๆสักที.
- ก็ดี. เราจะได้มีสนุกหน่อย. - อย่าให้พวกมันอัดฉันนะ. ฉันยังไม่อยากตาย.
- ออกไป. - มาน่า นายทำเรื่องเองนะ.
เราแค่อยากจะจัดการให้จบเรื่องแล้วก็จะไป.
วันนี้อย่าเพิ่งเลย ไว้พรุ่งนี้ก็แล้วกัน.
ใช่แล้ว ฉันว่าวันนี้ไม่เหมาะ. ตกลงไม๊?
เรากำลังจะหักคอนาย ยังทำตลกอีก.
เดี๋ยวสิ! ฉันคิดว่าแรดเป็นมังสวิรัติ.
- ประเด็นเยี่ยมมาก. - เงียบ!.
- ใครบอกว่าเราจะกินเขา หลังจากฆ่าแล้ว? - เร็วเข้า จัดการเลย
นายรู้ไม๊! ฉันไม่ชอบสัตว์ที่ฆ่าเพื่อความสนุก.
- ไว้ห่วงพวกเลี้ยงลูกด้วยนมดีกว่า. - ฉันก็เลี้ยงลูกด้วยนม.
ตกลงถ้าคนไหนกล้าข้ามหลุมโคลนดูดนั่นมา ก็มาเอาสล็อทไป.
ใช่แล้ว พวกขี้แพ้. ถ้าเข้ามาอีกก้าว พวกนายตายแน่.
- นายหลอกใช่ไม๊ หา? - ใช่. ใช่สิ ฉันหลอก.
จัดการ!.
ดอก เดนเดไลน์?
เราทำได้!.
- นายมีตาที่สวยจัง. - ออกไปให้พ้นหน้าฉัน.
ว๊าว เราเป็นทีมที่ดี. นายจะว่าไง ถ้าเราจะลงใต้ด้วยกัน?
ยอดเลย. โดดขึ้นหลังฉันแล้วทำตัวตามสบาย
- ว้าว จริงเหรอ? - เปล่า.
เดี๋ยว นายไม่ลงใต้เหรอ? มันเปลี่ยนฤดู อพยพตามสันชาติญาณ.
- มันได้เวลาแล้ว? - ฉันคิดว่าไม่. ลาก่อน.
ตกลง และขอบคุณที่ช่วย. จากนี้ไป ฉันจัดการเองได้.
เฮ้! เจ้าวีเซิลล์หนังเหนียว. รอให้เราลงไปได้ก่อนเถอะ!.
ทางใต้มันไกลเกินไป. ทั้งร้อน คนก็เยอะ - ใครอยากจะไป?
ไม่ดีเหรอ? นายกับฉัน สองหนุ่มโสด ตระเวนไปให้ทั่ว.
ไม่ นายต้องการคนคุ้มกัน นายไม่ได้ต้องการเพื่อน.
นายเป็นพวกเลี้ยงลูกด้วยนมที่เหลี่ยมจัด.
ตกลงนำทางเลย คุณตัวโต...
- แมนเฟรด. - แมนเฟรด? ใช่.
คิดยังไงกับ แมนนี่เดอะมู๊ดดี้แมมมอท? หรือ แมนนี่เดอะมาเลนโชโล่... แมนนี่ เดอะ...
เลิกตามฉันซักที.
ตกลง แล้วแต่นาย. นายทำเป็นว่าฉันไม่อยู่ที่นี่. ฉันจะปิดปากเงียบเลย.
ดูเด็กคนนั้นสิ ดิอาโก้.
- ให้มาร่วมวงอาหารเช้าท่าจะดี? - อาจจะไม่มีอาหารเช้าถ้าไม่มีเขา.
โดยเฉพาะเมื่อพ่อของเขาถลกหนังพวกเรา ไปใส่เพื่อความอบอุ่น.
ตาต่อตา นายคิดว่ายังไง?
ให้พวกเขาได้รู้จักเสือเขี้ยวดาบซะบ้าง.
เรียกพวกเรา. เราจะโจมตี.
ดิอาโก้ เอาเด็กนั่นกลับมาเป็นๆ.
ฉันอยากแก้แค้นให้สนุกซักหน่อย ฉันอยากได้ของสดๆ.
เพื่อน ฉันเหนื่อยแล้ว.
- นั่นเหรอที่นายจะเอามาทำที่พัก? - นายตัวใหญ่ ก็ขนได้เยอะหนะสิ.
- ฉันตัวเล็ก. - นายก็เลยได้ไม้ซีกมาอันเดียว.
แต่ด้วนไม่ซีกกับสมองอันชาญชลาดของฉัน ฉันสามารถก่อไฟได้.
ประทับใจมาก.
เรามาดูกันว่า คืนนี้สมองจะเอาชนะกำลัง เริ่มกันเลยไม๊?
เฮ้ คิดว่าฉันวเห็นประกายไฟ.
ขอโอกาสฉันหลบข้างๆนายหน่อยนะแมนนี่ เพื่อนรัก?
ไม่มีใครที่นายจะไปรบกวนแล้วเหรอ?
เพื่อน? ครอบครัว? กิ้งก่าพิษ?
ครอบครัวทิ้งฉัน. พวกเขาอพยพไปแล้ว.
นายน่าจะเห็นว่าปีที่แล้ว พวกเขาทำอะไรกับฉัน.
พวกเขาตื่นแต่เช้า แล้วมัดมือมัดเท้าฉัน
แล้วเขาก็อุดปากฉันด้วยหนูนา
ปิดร่องรอยพวกเขาด้วยน้ำ เพื่อให้ฉันไม่ได้กลิ่น
แล้ว... ใครจะต้องการพวกเขา ใช่ไม๊?
แล้วนายล่ะ? มีครอบครัวไม๊?
ตกลง นายคงเหนื่อย ฉันเห็นละ. ไว้เราค่อยคุยกันพรุ่งนี้เช้า.
แมนเฟรด! แมนเฟรด! ขอฉันหลบฝนหน่อย?
ไม่เอาน่า. ไม่มีใครหลับเร็วขนาดนั้นหรอก.
แมนนี่.
นั่น! ดิอาโก้. ถอย!.
- เด็กอยู่ไหน? - ฉันหลงกับเขาที่น้ำตก.
นายหลงกับเขา?
- ฉันต้องการเด็กนั่น ดิอาโก้. - ฉันจะไปเอามาให้.
ดีแล้ว ไม่งั้นฉันจะเอานายแทนเด็กนั่น.
เราจะขึ้นไปรอบนเขา. ไปพบเราที่นั่น.
จะดีมากถ้าได้ตัวมาเป็นๆ.
เราไว้ใจนายได้ใช่ไม๊ ดิอาโก้?
ไปกันได้แล้ว.
หล่อนหยิบเส้นขนออกจากไหล่ฉันแล้วพูดว่า "ถ้าคุณต้องการคู่เต้นพิเศษ
คุณน่าจะเลือกสาวขนสีเดียวกัน."
ฉันคิดว่า "ว้าว!. เธอคงจะขอที่อยู่ฉัน."
ถ้านายเจอคู่ นายจะต้องซื่อสัตย์ นั่นเป็นสิ่งดี.
- ตอนนี้ไปไกลๆฉันได้แล้ว. - ฉันคิดว่าชีวิตคู่เป็นเรื่องโง่มาก.
ลืมเรื่องให้ซิดตั้งหลักแหล่ง ลืมได้เลย.
แมนนี่?
ดูนั่นสิ. เขาไม่เป็นไร.
เธอหายไปแล้ว.
- แมนนี่ นายลืมอะไรไปหรือเปล่า? - เปล่า.
- แต่นายเพิ่งช่วยเขา. - ฉันพยายามไม่ยุ่งกับสิ่งที่ฉันช่วย.
แต่นายทิ้งเขาไว้ที่นี่ไม่ได้.
ดูสิ! นั่นมีควัน. อาจจะมีพวกเขาอยู่บนเขานั่น.
- เราต้องพาเขาไปคืน. - ถ้าจะพูดให้ถูก. ไม่ใช่ "เรา".
ไม่เคยมีคำว่า "เรา". ความจริงถ้าไม่มีฉัน ก็จะไม่มีคำว่า"นาย".
- ขึ้นเขาเถอะ. - ฟังให้ดีนะ: ฉันไม่ไป!
- ก็ได้ คนใจดำ. ฉันจะพาไปเอง. - ก็ดี.
นายดูแลตัวเองยังไม่ได้เลย. นั่นแหละที่ฉันเห็น.
ฉันจะพาเธอกลับ. เราไม่ต้องการเจ้าแมมมอทนั่นหรอกใช่ไม๊?
ไม่ เราไม่ต้องการ.
นายนี่วุ่นวายจริงๆ. รู้ตัวไม๊?
เรื่องหมูๆ. ฉันทำได้ ฉันทำได้!.
ฉันกำลังจะตาย.
แมนนี่!
- เจ้าตัวสีชมพูนั่นของฉัน. - ไม่. ที่จริง เจ้าตัวสีชมพูนั่นของเรา.
"ของเรา"? นายสองคนเป็นคู่ที่แปลกมาก.
ไม่ใช่ "เรา".
เข้าใจละ. มีลูกเองไม่ได้ นายเลยต้องหาลูกเลี้ยง
ฟังนะ ฉันเสียใจที่ขัดจังหวะอาหารว่าง แต่เราต้องไปแล้ว.
เด็กคนนั้น? ได้โปรด ฉันจะพาเขากลับไปคืนพวกเขา.
โอ้! ใช่สิ พยายามได้ดี พ่อเขี้ยวแหลม
- หาว่าฉันโกหกเหรอ? - ฉันไม่ได้พูดนะ.
นายคิด.
ฉันเกลียดเจ้าแมวนี่จัง. เขาอ่านใจได้.
- ฉันชื่อ ดิอาโก้ เพื่อน. - แมนเฟรด แล้วฉันไม่ใช่เพื่อนนาย.
ก็ได้ แมนเฟรด. ถ้านายกำลังหามนุษย์ นายเสียเวลาเปล่า พวกนั่นไปแล้ว
ขอบคุณสำหรับคำแนะนำ. เราจัดการเอง.
ฉันจะช่วยพาเขาไปหาเผ่าของเขาให้ แต่อย่ามายุ่งกับเราอีก.
- ก็ได้. ก็ได้ ตกลง. นายมีปัญหาอะไร? - นายนั่นแหละ ปัญหาของฉัน.
ฉันคิดว่านายกำลังเครียต อาจจะกินเยอะไป. มันอ้วนยากนะ ถ้ากินแต่ผัก.
ฉันไม่ได้อ้วนtฃ. เพราะขนพวกนี้ มันทำให้ฉันดูฟูๆ.
ก็ได้ นายมีขนอ้วน. ถ้านายอยากจะคุย ฉันก็พร้อม.
นายจะทำอะไร? ทิ้งเขาไว้ที่เชิงผานั่นแหละ.
- เราต้องแน่ใจว่าเผ่าของเขาเห็นเขา. - ความคิดเยี่ยม.
ไม่ ไม่. เดี๋ยว! เดี๋ยว! เดี๋ยว รอเดี๋ยว!.
อย่าขว้างฉัน.
- มีปัญหาแล้ว. - อะไรอีก?
ยอดมาก.
- ฉันบอกแล้ว ว่าพวกนั้นไปแล้ว. - ดูวิ ว่าใครมา.
นายไม่มีสัตว์โชคร้ายให้แทะเล่นแล้วเหรอ?
พวกนั้นอาจไปไม่ไกล. ฉันหมายถึง เขาอาจะไปทางนี้ หรือทางนั้น
นายไม่รู้วิธีแกะรอยใช่ไม๊?
ฉันเป็น สล็อท. ฉันดูต้นไม้ กินใบไม้. นั่นแหละวิธีแกะรอยของฉัน.
นายห่างจากพวกนั้นไม่นาน.
มันยังสดอยู่. พวกนั้นไปทางเหนือ 2ชั่วโมงก่อน.
นายคงไม่อยากให้เรื่องนี้วุ่นวาย.
เอาเด็กให้ฉัน. ฉันสามารถตามรอยเร็วกว่าพวกนาย.
แล้วนายเป็นพลเมืองดีที่จะช่วยเหลือใช่ไม๊?
- ฉันรู้ว่าพวกคนกำลังจะไปไหน. - ทางผ่านธารน้ำแข็ง.
ทุกคนรู้ดีว่าพวกเขาต้องไปอีกฟากนึง
นายไม่รู้วิธีแกะรอย นายไม่มีทางตามพวกนั้นทันก่อนหิมะจะปิดทางผ่าน.
นั่นอาจจะเป็น พรุ่งนี้.
เอาละ นายจะให้เด็กฉัน หรือจะติดพายุหิมะ นายจะเลือกแบบไหน.
ฉันก็อยากให้นายสนุก. เราจะพาไปคืน.
เจ้าแมวเหมียวตัวใหญ่ที่น่าสงสาร ถูกทิ้งซะแล้ว.
ซิดเจ้าแมวเหมียวจะเป็นคนนำทาง.
แมนนี่ ขอฉันคุยกับนายแป๊บสิ
ไม่. ยิ่งเราเจอคนเร็วเท่าไหร่ เราก็ไม่ต้องเห็นหน้าคุณน้ำลายยืดตึ๋งหนืดเร็วเท่านั้น
และเด็กคนนี้ด้วย.
เจ้าตัวใหญ่นั่นคงคุ้มครองนายไม่ได้ตลอดไป.
เมื่อถึงวันนั้น ฉันขอเตือนให้ระวังให้ดี เพราะฉันจะเคี้ยวนาย.
นักแกะรอย! มาข้างหน้า ฉันจะได้เห็นนาย.
ช่วยด้วย.
นายช่วยทำให้หยุดร้องที ฉันทนไม่ไหวแล้ว.
- เราน่าจะกินซะจะได้ไม่ต้องบ่น. - เขาไม่ยอดหยุดดิ้น.
- ระวังหัวเขา!. - วางลงเถอะ!.
ใช่ๆ "อุ้มขึ้นมา แล้ววางลง..."
- จมูกเขาแห้ง. - แสดงว่ามีสิ่งผิดปรกติ.
- ใครก็ได้ เลียมันหน่อย เผื่อไว้. - ฉันทำเอง.
- เขาใส่ผ้าอ้อมอยู่. - แล้วไง?
ถ้าเขาอึ มันจะไปไหน?
- คนนี่น่าหยะแหยง. - ตกลง! นาย . ตรวจอึซิ.
- ทำไมฉันต้องเป็นคนดูอึ? - นายเป็นคนต้นคิดเรื่องพาไปคืน
นายตัวเล็กดูแลเรื่องเล็กๆน้อยๆ และถ้านายไม่ทำ ฉันจะอัดให้เละ.
- ถ้าไม่ล่ะ? - เดี๋ยวนี้ ซิด.
ฉันหมายถึง พระเจ้า. ระวัง.! ออกมาแล้ว.
- ระวัง. - เลิกโบกมันซักที.
มันจะหลุดมือ.
มันสะอาด. โดนหลอก!
จะเลิกเล่นหรือยัง?
อีกที!. เขาชอบ.
มันทำให้ฉันรู้สึกดีขึ้นด้วย.
นี่ นายช่วยอุ้มที.
หันหน้าเขามาหาฉัน.
หนูน้อยอยู่ไหน?
จ๊ะเอ๋!.
หนูน้อยอยู่ไหน?
จ๊ะเอ๋.
หยุดเถอะ. นายทำให้เขากลัว.
- ฉันพนันว่าเขาหิว. - คงอยากกินนม?
- ฉันอยากกิน. - ไม่ใช่นาย หมายถึงเด็ก.
ตอนนี้ฉันเลิกกินนมแล้ว เพื่อน.
- นายอยู่ล่างสุดของห่วงโซ่อาหาร...... - หยุดได้แล้ว!.
หยุดได้แล้ว! หยุดได้แล้ว! หยุดได้แล้ว!.
อาหาร.
ฉันไม่รู้ แต่ฉันบอกแล้ว
สุดแนวเขา ช่างหนาวจับใจ
เตรียมตัวเข้าสู่ยุคน้ำแข็ง!
ป้องกันโดโดด้วยชีวิต!
ป้องกันโดโดที่เหลือจากสัตว์ร้าย!
ป้องกันโดโดด้วยชีวิต!
เตรียมตัวเข้าสู่ยุคน้ำแข็ง!
- ยุคน้ำแข็ง? - ฉันก็ได้ยินเรื่องบ้าๆนี่.
- ผู้บุกรุก. - ตอนนี้ อย่าตกลงไปล่ะ.
- ถ้านายตกลงไป นายจะ... - ผู้บุกรุก. มีผู้บุกรุก...
...โดนย่างแล้วก็ตาย.
ขอแตงโมเราคืนได้ไหม? เจ้าหนูน้อยหิวและ...
ไม่มีทาง. นี่เป็นเสบียงส่วนตัวสำหรับยุคน้ำแข็ง.
อุณหภูมิใต้อาร์คติกจะทำให้ เราต้องอยู่ใต้ดินนับพันล้านปี..
แต่นายมีแตงโม3ลูก?
ถ้านายไม่ฉลาดพอจะวางแผนล่วงหน้า นายก็ถึงจุดจบ.
ถึงจุดจบ!. ถึงจุดจบ!. ถึงจุดจบ!.
- ออกไปห่างๆ. - ถึงจุดจบ!.
โอ! ไม่. ไม่.
ชิงแตงโมคืนมา. เต ควน โดโด้ โจมตี!.
- แตงโม. - แตงโม แตงโม แตงโม...
ไปซะแล้วสาวคนสุดท้าย.
- รับ รับ รับ. - อย่ารับ.
แตงโมใบสุดท้าย.
ซิด. ตอนนี้เราต้องหาอาหารใหม่แล้ว.
ขวา.....ขวาอีก.... ขวา.... ขวา..... ขวา.
- ดูนั่น. อาหารเย็นพร้อมการแสดง. - ซ้าย ซ้าย ซ้าย.
ตอนนี้ต้องหาอาหาร เพื่อเลี้ยงนักรบ.
ใคร...? โง่เหรอ...? เข้ามา เข้ามา. นายอยากกินฉันเหรอ?
ได้มาจนได้...
ได้เวลานอนแล้ว เจ้าตัวเล็ก.
ผู้ชนะกลับมาแล้ว.
หา? อ๋อ นั่น.
อิ่มจัง. ไม่จูบราตรีสวัสดิ์ซิดหน่อยเหรอ?
- เขาหลับแล้ว. - ฉันมีเรื่องจะคุยกับนาย.
ก็ได้ ไว้ทีหลัง.
เอาละ ราตรีสวัสดิ์.
หยุดได้ไหม?
ก็ได้! ก็ได้!. ใจเย็นๆ.
ออย!.
อะไร..? เอาเลย ตะปบฉันเลย. นั่นเป็นสิ่งสุดท้ายที่นายทำได้.
- ฉันกำลังทำงาน นายให้แผนเสีย. - ผิดหวังเหรอ ดิอาโก้?
ตามมาถึงนี่ นายไม่มีปัญญาฆ่าเด็กนั่นหรือ?
- นาย2คนมาทำอะไรที่นี่? - โซโต้เบื่อที่จะรอแล้ว.
ใช่ เขาบอกว่า " กลับมาพร้อมเด็ก หรือไม่ก็ไม่ต้องกลับมา."
ฉันมีข่าวถึง โซโต้.
บอกเขาว่าฉันจะพาเด็กไปให้.
และบอกว่า ฉันจะพา...
แมมมอทไปให้ด้วย.
- แมมมอท? - แมมมอทไม่เคยอยู่ตัวเดียว.
แต่ตัวนี้ทำ และฉันกำลังพาไปที่จุดนัดพบ.
ดูเหมือนมีเนื้อเยอะดี. ไปจัดการซะ.
ยังไม่ถึงเวลา. เราต้องรวมฝูงเพื่อฆ่าแมมมอทตัวนี้.
ให้ทุกคนเตรียมพร้อม.
เดี๋ยวนี้.
- เด็กอยู่ไหน? - นายทำหายเหรอ?
ซิด!.
น่ารักน่าชัง.
สวัสดีจ้าพ่อฟักทอง สวัสดีจ้าพ่อฝักถั่ว.
- คุณเจอเขาที่ไหน? - เด็กน่าสงสารนี่ อยู่คนเดียวในป่า.
พวกเสือเขี้ยวดาบเกือบถึงตัวเขา.
- ผมเลยคว้าตัวเขามา. - กล้าหาญมาก.
ใช่ เอาละ เขาต้องการผม และผมก็ต้องการลูกของตัวเองซักคน.
จริงเหรอ? ฉันก็กำลังหาชายที่น่าสนใจอยู่.
อเลส. ใครบ้างที่ไม่ต้องการครอบครัว ผมพูดเสมอว่า.
- คุณจะหลบที่ไหน? - ใช่แล้ว เอาละ คุณรู้...
ว่าเด็กน่ารักใช่ไม๊ หา? ดังนั้น ผมอยากจะผูดว่า สาวๆ...
เฮ้!.สวัสดี แมนนี่.
นายทำอะไร?
ขอตัวเดี๋ยว สาว. คุณเก็บที่ไว้ให้หน่อย เดี๋ยวผมกลับมา.
น่ารัก.
เขาคงไม่ค่อยดีเท่าไหร่ แต่ มันก็ยากที่จะหาคนรักครอบครัว.
บอกฉันหน่อย. เรื่องความอ่อนไหวเรื่องการกิน.
ไม่ ไม่ ไม่. แมนนี่ ได้โปรด ฉันขอร้อง ฉันต้องการเขา.
- รูปหล่ออย่างนาย? - นายพูดแบบนั้น แต่นายไม่ได้หมายความแบบนั้น.
ไม่นะ นี่เรื่องจริง. ดูตัวนายสิ. สาวๆพวกนั้น พวกเธอไม่เปลี่ยนใจหรอก.
- มุขตลกนายโหดมาก - อย่าให้ฉันมาขวางชีวิตนายเลย.
- ขอบคุณ แมนนี่. นายเป็นเพื่อนแท้. - โดยไม่ต้องมีเจ้าตัวสีชมพู.
แมนนี่ ฉันต้องการเขา.
เอาละ สาวๆ เราถึงไหนกันแล้ว?
- คาลล์. - ใจเย็น แฟรงค์.
เจ้าหางสวยเดินผ่านมา ทันใดนั้นเขาขยับกายคล้ายเสือชีต้า และเสือนั่น...
เย้! คุณนักแกะรอย. หาสล็อทไม่เจอ.
ฉันทำอะไรเนี่ย? คนเลี่ยงเด็กเหรอ? นายกำลังดูอะไร หนังหุ้มกระดูกเหรอ?
ดูนายสิ. นายจะโตขึ้นเป็นนายพราน.
ฉันว่าไม่. นายมีอะไรบ้าง? มีขนนิดหน่อย.
ไม่มีเขี้ยว ไม่มีกรงเล็บ.
นายมีผิวนิ่มๆ.
นายจะล่าได้ยังไง?
นี่เหมือนสวนสัตว์ใช่ไม๊? หา?
ตกลง. ก็ได้! พ่อคนฉลาด. นายคงต้องเรียนเพิ่มเติม.
นายคิดว่านี่ตลกเหรอ? นี่เป็นไง?
นายจะเป็นอาหารว่างของพวกนกฮุก.
นายกล้าหาญนิดหน่อย ฉันยอมรับ.
ขอบคุณ พระเจ้า. ขอบคุณ พระเจ้า. โอ้!ไม่. เสือ.
ช่วยด้วย. ช่วยด้วย.
- เด็กอยู่ไหน? - อยู่ที่แมนเฟรด.
เอาฉันใส่ปากนายหน่อย. เร็วเข้า รีบหน่อย. เขาจับฉันได้!.
ช่วยด้วย.
- ไปให้พ้น. - มันไปทางนี้!.
ทางนี้.
คาลล์. เจ้าเสือจัดการมันแล้ว.
รอเดี๋ยวก่อน
เขาตายแล้ว!.
หม่ำให้อร่อยนะ.
เอ้อ ฉันเกลียดที่ต้องทำให้พวกนั้นผิดหวัง แต่นายก็รู้ว่าทำไม.
เอาละ! ขอบคุณ. ปล่อยฉันได้แล้ว.
แมนนี่. แมนนี่.
พวก ฉันคิดว่าเราต้องรีบไปแล้ว. และ ดิอาโก้ คายเขาออกมา.
นายไม่รู้ว่าจะเป็นยังไง.
เพื่อน. มีอยู่แป๊บนึง ที่ฉันคิดว่านายจะกินฉัน.
- ฉันไม่กินอาหารขยะ. - คิดว่านายเคยนะ...
ฉันว่านายเคยกินใช่ไม๊?
เดี๋ยว รอหน่อย. รอเดี๋ยว. เดี๋ยว รอหน่อย. พวกนายรอเดี๋ยวได้ไม๊ ได้โปรด?
เฮ้! ตัวเล็ก.
ขอบคุณที่รอ.
3...2....1...
หวังไปเถอะ
- อย่าให้ฉันต้องไปข้างหลังนะ. - เขาเริ่มก่อน.
ฉันไม่สนว่าใครเริ่มก่อน. ฉันต้องการให้หยุด.
สถาปัตยกรรมยุคใหม่. มันไม่เคยล้าสมัย.
หวัดดี แมนนี่.
หวัดดี ดิอาโก้.
เฮ้! ซิด.
- นายหลงทาง. - เปล่า. ฉันรู้ว่าพวกเขาไปไหน.
ถามทางเขาสิ.
- ฉันไม่ต้องถาม. - ก็ได้ ฉันถามเอง.
เฮ้ เพื่อน! นายเห็นคนผ่านมาแถวนี้ไม๊?
ฉันชอบเกมส์นี้. ฉันชอบเกมส์นี้. ตกลง ตกลง.
มีสามคำ. คำแรก. กระโดด. ไม่ ไม่. กระทึบ กระทึบ.
ฉันลองบ้าง. ฝูง.
ถูก1ละ แมนนี่. ฝูงฟัน ฝูงเขี้ยว.
ฝูงหมาป่า? ฝูง ......
ฝูงหมี? ฝูงกวาง?
ฝูงหนวด ? ฝูงจมูก?
- แรด ช้าง? - ฝูงโกหก.
ฝูงปัญหา. ฝูงวอลลอฟ. ฝูงนก.
ฝูงปลาบิน.
ข่าวดี. ฉันเจอทางลัด.
- หมายความว่ายังไง ทางลัด? - ฉันหมายถึงเร็วกว่าทางปรกติ.
ฉันรู้ว่าทางลัดหมายถึงอะไร.
ถ้าเราตามพวกมนุษย์ไปที่ทางผ่านธารน้ำแข็ง เราต้องไปอีกไกลและอาจคลาดกับพวกเขา.
แล้ว? ทางที่นายจะพาฉันไป?
เวลานี้ของพรุ่งนี้ นายอาจจะได้เป็น แมมมอทที่อิสระ.
หรือพี่เลี้ยงเด็ก. ฉันยังไม่เคยลอง ทางช่องเขา.
พวก. พวก. ดูนี่สิ.
ซิด เจ้าเสือเจอทางลัด.
ไม่ละ ขอบคุณ ฉันเลือกชีวิตดีกว่า.
ฉันขอแนะนำให้ใช้ทางลัด.
- นายล้อฉันเล่นหรือเปล่า? - ไปได้แล้ว สล็อท!
นำไปเลย คุณเสือ.
เร็ว. เข้าไปข้างใน.
ตกลงฉันเลือกทางลัด.
พวก เกาะกลุ่มกันไว้ ในนี้อาจหลงกันง่ายๆ.
พวก?
ปลา.
นายเงียบหน่อยได้ไม๊ ได้โปรด? ดูแลเด็กคนเดียวก็ยากพอแล้ว.
I gotcha.
หัวหน้า ภูเขาน้ำแข็ง ข้างหน้า.
โอ้! ไม่.
เยี่ยม. มีใครจะเล่นรอบ2?
บอกให้เค็กระวังมากกว่านี้.
ดู! ดู!. เสือ.
ไม่ ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร. ดู เสือเล่นตามล่ากับพวกที่มีเขา.
- ด้วยฟันของมัน. - มาเร็ว ซิด มาเล่นตามล่ากัน
นายเป็นกวาง.
แน่นอน. ตกลง ตกลง ตกลง แล้วสล็อทอยู่ไหน?
เธอยังไม่เห็นสล็อท. มีใครเห็นบ้าง?
- ดู แมนนี่ แมมมอท. - มีคนเขียนมัน.
เฮ้! เฮ้! เจ้าอ้วนตัวนี้ดูเหมือนนายเลย.
แล้วเขามีครอบครัวด้วย.
และดูมีความสุข. ดู เขากำลังเล่นกับลูก.
เห็นมั๊ย? นั่นแหละปัญหาของนาย. นี่คือสิ่งที่แมมมอทควรจะทำ.
- ซิด... - หาแมมมอทสาวๆซักตัว แล้วมีลูกแมมมอท...
- ซิด. - อะไร?
- เงียบ. - แต่...
ดูนั่นสิ.
เจ้าเสือทำได้. นั่นไหล่เขา.
ป้ายหน้า ทางผ่านธารน้ำแข็ง.
- ทำไมฉันถึงสงสัยนายนะ? - ได้ยินอะไรมั๊ย พ่อตัวจิ๋ว?
นายเกือบถึงบ้านแล้ว.
- เท้าฉันเหงื่อออก. - ดูเหมือนเขามีข่าวใหม่
- ทีไรต้องมีปัญหาทุกที - ไม่ต้องสนใจเขา.
เรื่องจริงนะ. เท้าของฉันร้อนมาก.
บอกฉันสิว่านั่นเสียงท้องนาย.
ฉันแน่ใจว่ามันเป็นเสียงฟ้าร้อง....
จากใต้ดิน?
เร้วเข้า ตามฉันมา.
ก็ได้ ถ้านายไปซักที.
- ฉันหวังว่าจะกระโดดได้แบบนั้น. - ได้ตามปราถนา.
- เร็วเข้า ไปเร็วกว่านี้. - นายไม่สังเกตุเห็นธารลาวาเหรอ?
เอาเจ้าหนูไป.
แมนนี่.
แมนนี่ แมนนี่ แมนนี่ นายเป็นอะไรไม๊? เร็วเข้า เร็วเข้า พูดอะไรหน่อย. อะไรก็ได้.
อะไร? อะไร? ฉันฟังไม่รู้เรื่อง
นายเหยียบงวงฉัน.
- นายไม่เป็นไร. นายไม่เป็นไร. - ทำไมนายถึงทำอย่างนั้น?
นายอาจจะตายเพื่อช่วยฉัน.
นั่นเป้นสิ่งที่จะนายทำเพื่อฝูง.
ดูแลซึ่งกันและกัน.
เข้าใจละ ขอบคุณ.
ฉันไม่รู้เรื่องพวกนาย แต่พวกเราเป็นฝูงที่เพี้ยนที่สุดเท่าที่เคยพบ.
ฉันรอที่จะฝังกรงเล็บ ไปที่เจ้าแมมมอทนั่นไม่ไหวแล้ว.
ห้ามใครแตะต้องแมมมอทนั่นจนกว่าฉันจะได้เด็กนั่น.
ก่อนอื่น ฉันจะแล่มันออกเป็น4ส่วน.
- ฉันจะเอาเนื้อขาวๆกองไว้... - จัดการมันเลย ฉันหิวแล้ว.
ต่อไปเป็นใหล่. โอกาสพิเศษแต่นองไปด้วยเลือด.
- ฉันบอกให้จัดการเลย. - ออมแรงไว้.
แมมมอทไม่ใช่ฆ่าได้ง่ายๆ.
มีทางเดียวที่จะจัดการได้.
ก่อนอื่น แกต้องต้อนมันเข้ามุม.
ตัดทางหนี และเมื่อแก3คนต้อนมันจนมุมแล้ว
ฉันจะจัดการลำคอมัน
พวก เราต้องพาเด็กออกจากพายุ.
- ไกลอีกแค่ไหน? - 3ไมล์.
- ฉันเคาะ - เราจะไปต่อพรุ่งนี้.
- นายจะทำอะไร'? - ฉันใส่สล็อทลงไปในแผนที่.
ทำไมนายไม่ทำให้มันเหมือนจริง เขียนเขาตอนนอน?
และทำให้เขาเสียงดัง.
- สมบูรณ์แบบ - ฉันลืมวิธีหัวเราะไปแล้ว.
ฉันนี่อัจฉริยะ.
จากนี้ไป พวกนายต้องเรียกฉันว่า ซิด เทพแห่งอัคคี
เทพแห่งอัคคี หางนายติดอัคคี.
ขอบคุณ .จากนี้ไป ฉันจะเรียกนายว่า ดิอาโก้.
เทพแห่งสัมผัสฉัน นายตายแน่.
ฉันล้อเล่นน่ะ ขอเคาะหัวหน่อย.
เฮ้ Lovebirds.
ดูนี่.
ไม่อยากจะเชื่อ.
มานี่ เจ้าหนู. มานี่ เจ้าหนอนอุ่นๆ.
มาหาลุง ซิด.
ไม่ ไม่ ไม่ ไม่ ไม่ ไม่. ทางนี้!. ทางนี้!.
ไม่ ไม่ ไม่. ไม่ ไปหาเขา.
ไปหาเขา.
ตกลง.
ทำดีมาก. พยายามต่อไป.
ดูนั่นสิ. เจ้าตัวเล็กของเราโตขึ้น.
ก็ได้! เร็วเข้า. ได้เวลานอนแล้ว ฝันดี.
ดูเจ้าตัวใหญ่ใจแข็ง.
นายรู้ไม๊ ดิอาโก้ ฉันไม่เคยมีเพื่อน ที่เสี่ยงชีวิตเพื่อฉัน.
ช่าย แมนนี่...เขาเป็นคนดี.
ช่าย เขาเป็นคนดี.
เอาละ ราตรีสวัสดิ์.
ทำความสะอาดกันเถอะ. พ่อนายจะว่ายังไง ถ้านายกลับไปแบบตัวเหม็นๆ?
มาฉันทำความสะอาดให้. ดูดีแล้ว. ตรงนี้อีกนิด.
- สะอาดแล้ว เจ้าตัวเล็ก. - ฉันว่า เขาเริ่มจะเหมือนฉันแล้ว.
ดิอาโก้ นายคิดอะไรอยู่?
- บางที เราไม่ควรทำแบบนี้. - ทำไมล่ะ?
ถ้าเราช่วยเขา เขาอาจจะเป็นพราน. แล้วนายคิดว่าเขาจะล่าอะไร ?
บางที เราช่วยเขา เขาอาจจะไม่ล่าเรา.
ใช่ และบางที่พอเขาโตขึ้นและคอยาวขึ้น เขาอาจจะเรียกนายว่าแม่.
- นายมีปัญหาอะไร? - ไม่มีอะไร. ไปกันเถอะ. หางฉันจะแข็งอยู่แล้ว.
ดิอาโก้. หลังนายแข็งแล้วเหรอ?
- หมอบลง. - อะไร?
- หมอบลงแล้วตามฉันมา. - เกิดอะไรขึ้น?
ที่ก้นหุบเขามีพวกรอซุ่มโจมตีเราอยู่.
- อะไร? - หมายความว่าอะไร "ซุ่มโจมตี"?
- นายเตรียมไว้เหรอ. - มันงานของฉัน.
- ฉันต้องมาเอาตัวเด็ก แต่แล้ว... - นายจะเอาพวกเราไปเป็นอาหารเย็น.
- ใช่แล้ว. นายอกไปจากฝูงเลย. - ฉันขอโทษ.
ไม่ นายไม่ใช่. อย่าเพิ่ง.
- ฟังนะ ฉันช่วยนายได้. - อยู่ใกล้ๆกัน ซิด. เราต้องสู้เพื่อหาทางหนี.
นายทำไม่ได้หรอก. หัวหน้าฝูงแข็งแรงมาก. นายต้องไว้ใจฉัน.
ไว้ใจนาย? อะไรในโลกนี้ที่ทำให้เราเชื่อนาย?
เพราะฉันเป็นโอกาสเดียว.
สวัสดี สาวๆ.
- ดูซิ ว่าใครกำลังมา. - ดิอาโก้ ฉันกำลังเริ่มจะเป็นห่วงนาย.
ไม่ต้องห่วง. ใน2นาที นายจะได้ลิ้มรสการล้างแค้น.
ดีมาก.
ฉันเห็นสล็อท. เขาเอาเด็กไป.
อย่าออกจากตำแหน่งจนกว่าจะเห็นแมมมอท. เขาจะได้ประหลาดใจ.
นายต้องการจะแทะอะไรซักอย่างใช่ไม๊?
- ฉันอยากแทะ. - แล้วจะรออะไรล่ะ?
ไม่ ฉันบอกให้รอแมมมอทก่อน.
พวกเกาหลัง. กินฝุ่นซะ!
Loop-de-loop.
Slalom! Slalom ที่รัก!
ขอโทษ เจ้าหนู. เขาคงโดนหิมะกัด.
จับมัน.
เซอร์ไพรส์!
เอาละ ตามมา. เราไปรับซิด แล้วออกจากนี่ตอนที่ยังทำได้.
เร็วเข้า ดิอาโก้ รีบฆ่าเจ้าแมมมอทนี่.
จ๊ะเอ๋!.
ใช่แล้ว. เด็กอยู่ไหน?
คนที่แข่งแกร่งที่สุดเท่านั้นที่รอดใช่ไม๊?
ฉันไม่เห็นด้วย. เย้!.
- นายทำอะไร? - ปล่อยแมมมอทไปเถอะ.
ได้. ฉันจะจัดการนายก่อน.
เราทำได้.
เราเคยเป็นทีมที่ดีใช่ไม๊ หา?
เคยเหรอ? เร็วเข้า เรายังเป็นทีมเดียวกัน.
ฉันเสียใจที่ล่อนายมา.
นายรู้จักฉันนี่ - ฉันขี้เกียจจะจำเรื่องร้ายๆ.
เคาะเลย เจ้าหนู.
นายจะแข็งแรง.
เพื่อจะได้ดูแลแมนเฟรด กับ ซิด.
โดยเฉพาะ ซิด.
เร็วเข้า นายเลียแผลรักษาได้หนิ. นายเป็นเสือ.
ฟังนะ ฉันแบกนายก็ได้. เร็วเข้า นายจะว่ายังไง?
เร็วเข้า ดิอาโก้ เร็วเข้า.
บอกเขาสิ "ว่าเขาจะไม่เป็นไร" แมนนี่.
ฟังนะ นายทิ้งฉันไว้ที่นี่แหละ.
ถ้าพวกมนุษย์เลยทางผ่านไปแล้ว พวกนายจะตามไม่ทัน.
นายไม่ต้องทำอย่างนั้นก็ได้.
นั่นเป็นสิ่งที่นายทำกับฝูง.
อย่าลืมเรา.
ตกลงไม๊?
เราจะไม่ลืมนาย.
ลาก่อน.
ลาก่อน. ลาก่อน.
- ซิด... - ลาก่อน.
ลาก่อน.
ใช่แล้ว. เด็กอยู่ไหน?
เร็วเข้า ซิดลงใต้กันเถอะ.
ลาก่อน.
ออมแรงไว้ ซิด. นายก็รู้ว่ามนุษย์พูดไม่ได้.
ดิอาโก้? นายไม่เป็นไรนะ.
- เก้าชีวิต เจ้าหนู. - นายไม่แล้วนะ.
นายไม่แล้ว.
ฉันขอจูบนายหน่อย.
ขอต้อนรับกลับมา หุ้นส่วน. อยากขึ้นมาไม๊?
ไม่หละ ขอบคุณ. ฉันอยากจะรักษาศักดิ์ศรีที่ฉันเหลือ.
นายอยู่กับเรา. ศักดิ์ศรีก็ไม่สำคัญ ฉันขึ้นได้ไม๊.
- เย้ ขึ้นมาเลย. - ฉันขึ้นเลยนะ เพื่อน.
คู่. หรือคี่. อย่างไหนดี.
นี่เป็นการอพยพที่ดีที่สุดเลย.
ฉันจะบอกให้ว่าฉันชอบอุโมงน้ำแข็ง. ขนฉันเป็นสีน้ำตาลตอนมันแห้ง.
- ประทับใจมาก. - เรื่องยุคน้ำแข็งมันเก่าแล้ว.
นายรู้ไม๊ว่าฉันอยากจะไปไหน? ที่โลกอุ่นๆไง.
- ฝันไปก่อน. - ไม่ จริงๆนะ...
.
www.thaisubtitle.com
บรรยายไทยโดย priston